Kunst en Cultuur

Kunst en Cultuur

0 372

De invloed die Europa had op het Osmaanse leger, bestuursapparaat en financiën was evenzeer terug te vinden op het gebied van kunst en cultuur. De vernieuwingen in de kunst waren op sommige gebieden ook tot stand gekomen door de modernisering van deze instituten. Zo huurden militaire scholen Europeanen in om nieuwe kunsttechnieken aan Osmaanse soldaten te leren. Deze vaardigheden waren onder andere van belang voor het creëren van topografische kaarten en het maken van technische tekeningen. Ook de fotografie die later in de negentiende eeuw werd geïntroduceerd was een kunstvorm die mede door middel van het leger werd gecultiveerd. Osmaanse officieren kwamen bijvoorbeeld met fotografie in contact tijdens hun training bij het artilleriekorps, en menig Osmaans fotograaf had dan ook een militaire carrière achter de rug.

Eveneens verbonden aan de militaire vernieuwingen was de introductie van westerse muziek. De janitsaren hadden bekend gestaan om hun marsmuziek; enkele Europese componisten lieten zich zelfs inspireren door de muzikale traditie van het korps. Na de ontbinding van het janitsarenkorps in 1826 gaf Mahmut II (r. 1808-1839) bevel tot het samenstellen van een hoforkest in Europese stijl. Zoals de meeste Europese culturele invloeden bereikte de introductie van Europese muziek lange tijd slechts een stedelijke elite.

Sultan Abdülaziz (r. 1861-1876) wilde andersom ook de Osmaanse cultuur in Europa vertegenwoordigd zien. Zo liet hij de Osmaanse deelname aan de Wereldtentoonstelling van 1867 in Parijs organiseren. De boodschap die de Osmaanse paviljoenen uit moesten dragen was dat de Osmaanse kunst en cultuur, bovenal de architectuur, een waardevolle toevoeging aan het Europese culturele repertoire was. Het tentoonstellen van een ‘Osmaanse cultuur’ werd in 1891 verder mogelijk gemaakt door de oprichting van het Archeologische Museum van Istanbul, het eerste museum in het Osmaanse Rijk.

Het Osmaanse Rijk kwam echter in Europa vooral prominent in beeld door ontwikkelingen in de Europese kunst, met name de schilderkunst (zie afbeelding: ‘De Turkse patrioulle’ van de Franse schilder Alexandre-Gabriel Decamps, 1831). Dit was het gevolg van de populariteit van Oriëntalistische kunst. Het Oriëntalisme betrof een westerse kunststroming die zich richtte op de verbeelding van het oosten als een mystiek en exotisch land, geregeerd door decadente despoten. Het Osmaanse Rijk maakte deel uit van deze verbeelde oosterse wereld en zodoende werd het aloude stereotype van ‘de Turk’ en zijn veronderstelde leefwereld een populair thema in de negentiende eeuwse Europese kunst.

SIMILAR ARTICLES

0 316

0 348